در پي درج خبر مدعي مهدويت در استان فارس در زير ميتوانيد مشاهدات شخصي يك وبلاگنويس اهل گراش را به همراه تصاوير ملاحظه كنيد:
امروز پس از اتمام نماز جمعه، حادثهای بسیار عجیب و بینظیر در تاریخ گراش اتفاق افتاد.
شخصی سراسیمه و با عجله وارد راهرو حسینیه اعظم گراش (محل برگزاری نماز جمعه) شده و دائم این جمله را تکرار می کرده است: من پیام دارم...من حامل پیام مهمی هستم! در حالی که نمازگزاران هنوز تعقیبات نماز را تمام نکرده بودند، روبروی جمعیت رفت؛ دستانش را همانند احترام نازیها بلند کرده و پشت به قبله و رو به مردم این جملات را گفته است: من محمد هستم... من مهدی موعود هستم... من... ! که ناگهان مردم به دور وی حلقه زده و گویا شخصی سیلیای را را حواله وی کرده است. این فرد که با این اوضاع هنوز آرامش خود را حفظ کرده بود، بوسیله چند نفر به خودروی نیروی انتظامی منتقل و به نیروی انتظامی انتقال یافت.
این فرد که «احمد. ر» نام دارد، متولد و ساکن گراش بوده و چند سالیست که در دوبی مغازه عطر فروشی دارد.
بقیه ماجرا در کلانتری گراش:
بلافاصله به اتفاق چند نفر دیگه رفتیم کلانتری ببینیم اوضاع از چه خبره. وارد کلانتری که شدیم ایشون هنوز آرامش خودش رو حفظ کرده بود و هیچ گونه استرسی در حالات و رفتارش پیدا نبود.
قسمت جالب ماجرا این بود که یک قدم هم از حرف خودش عقب ننشسته بود.
می گفت: من منجی هستم... من مهدی موعود هستم... من هم اکنون ظهور کردهام...
در پاسخ به سوال یکی از دوستان که پرسید پیامت چیست گفت: عدالت و مهرورزی، محبت و ... !
من گفتم خب احمدینژاد هم همین ها را می گوید، گفت: نه این فرق دارد!!!
باز میگفت: من سرتا پا اخلاصم... من از خودم مطمئنم... من هیچ گونه لغزش و گناهی نداشته ام! هیچ کس را سراغ ندارید که از من ناراحت باشد و یا دروغی از من شنیده باشد.
در پاسخ به این سوال که چه طور شده که خیال می کنی موعود هستی گفت: من احساس می کنم که موعود هستم... من احساس می کنم باید به مردم خدمت کنم... من با ماورالطبیعه ارتباط دارم... من با عالم بالا ارتباط دارم!!!
گفتم: تو احساس می کنی یا اینکه واقعا موعود هستی؟ گفت نه من واقعا خود موعود هستم... من در خودم این را میبینم که موعود هستم!
و در پاسخ به این که تا حالا چند نفر را برای این کار دور خودت جمع کردهای گفت: هیچ کس... من تازه اول راه هستم... همه باید به من کمک کنند، مخصوصا دولت ایران!!!!!!
به نظر می رسید که شخص از لحاظ روحی مشکل داره... اگه یک ذره سوالات اعتقادی و یا جوری که ساده نباشه می پرسیدیم، قفل می کرد...
نکته جالب توجه این بود که وقتی می خواستن به زندان منتقلش کنن گفت: من تازه سختیهام شروع شده و باید حالا حالاها سختی و درد و رنج بکشم!
و جالب تر از همه این بود که افرادی در حسینیه گفته بودند: شاید راست می گوید، از کجا می دانیم!!!
